Teşekürler Gerets![Hep Hatırlanacaksın!] - BiR SeVDaDıR GaLaTaSaRaY

BiR SeVDaDıR GaLaTaSaRaY

7/9/2008 - Teşekürler Gerets![Hep Hatırlanacaksın!]

Önce Lucescu gitti şampiyon yaptığı takımımızın sefasını süremeden…
Sonra Koca Fatih Terim… Avrupa fatihi, Milan’ın hocası Fatih Terim… Yel gibi geldi geçti…
Arkasından Hagi… Tribünlerin sevgilisi… Efsane isim…
Ve son kurban Aslan yürekli Gerets... Sanki suçluymuş gibi gösterilip de
gönderilen...

Malesef Gerets'i gönderdiler... Buna kimileri sevinirken, kimileri hazin gidişine üzüldü.

Asık yüzlü, kır saçlı, atletik yapılı, geçen senenin şampiyon hocası...

Galatasaray’ın zor günlerinde Bülent Tulun’la beraber rekor puanla şampiyon yapan, asla ve asla hiçbir polemiğe girmeyen, sportif kültür sahibi Gerets…

Adnan Polat ve Haldun Üstünel daha görevde değilken saat 20.45’leri müjdeleyen Gerets…

Şükrü Saraçoğlu’nda alnından kan akarak ve hiç tepki vermeden, yüzünü bile buruşturmadan kaya gibi ayakta duran Gerets…

Galatasaray’ın şanlı sayfalarına son on altı dakikada ezeli rakibi Fenerbahçe’nin elinden şampiyonluğu alarak nesilden nesile terennüm edilerek geçecek ve asla unutulmayacak bir şampiyonluğu kazandıran Gerets…

Hem de daha iki ay önce sözleşmesi Başkan Canaydın tarafından bir sene uzatılmışken bugün gönderilen Gerets…

Onu da, o duruşunu da çok özleyeceğiz!

Gerets giderken Galatasaray’a ne kadar alışmış olduğunu, Türkiye’yi ne kadar çok sevdiğini ve bu gidişten son derece üzgün olduğunu mimikleriyle vurguladı. Herkesi duygulandıran sahne ise tercümanı rahmetli Turgay Vardar’ın eşinin verdiği hediyeyi söylerken dudaklarının ve sesinin titremesi, gözlerinin dolmasıydı…

Gerets alnı yarıldığında dimdik durmuş, ama aynı Gerets’in ufacık bir armağan karşısında gözleri dolmuştu… Onun da bir yüreği vardı ve iki yıl Galatasaray için çarpmıştı…

Gidişi, başarısız oluşandan değil, futbolun acımasızlığındandı… Futbolun da değil yönetici olduklarını sananların acımasızlığından...
Galatasaray’daki erozyon Gerets’i de yıpratmıştı…
Yeni bir kan,yeni bir kurban lazımdı!...

Ve Erdal Keser de gitti…

Sızıltısız çalıştılar, her şeye kulaklarını tıkadılar…
Takımı şampiyon da yaptılar, her türlü çalkantıda gık bile demediler…
Ama gönderildiler;
Gerets, Erdal Keser ve Stumpf!
Üçü de artık yok!
Rivayet odur ki; futbolcularla araları yokmuş!

Gerets'in bu sözü de kimin kimle arasının olup olmadığının göstergesi... " Bir kulübün ruhunun taraftarlarca temsil edildiğini anlamalılar. Yöneticiler değil. Oyuncular değil. Antrenörler hiç değil. Ruhu katan tamamen taraftarlardır."

Güle güle Gerets… Yolun açık olsun... Bundan sonraki kariyerin de hep başarılarla dolsun...

Geçen seneki unutulmaz şampiyonluğu yaşattığın için, yalandan değil yürekten teşekkürler, sana ve ekibine..